NASZE PODRÓŻE

Zapiski pasjonatów zwiedzania

TRASA WYCIECZKI

Grecja - trasa wycieczki


O TYM WARTO WIEDZIEĆ

Jednym z siedmiu cudów świata starożytnego był posąg Zeusa w Olimpii. Rzeźba autorstwa Fidiasza przedstawiała siedzącego na tronie Zeusa o poważnym i dostojnym obliczu. Fidiasz wykonał posąg z użyciem opracowanej przez siebie techniki chryzelefantyny ok. roku 437–432 p.n.e. jednak nie pozostawił po sobie żadnych planów pracy nad swoim dziełem. Posąg miał na głowie wieniec z gałązek oliwnych, z lewego ramienia zwisał mu złoty płaszcz, w prawej dłoni trzymał statuę bogini Nike, zaś lewą rękę wspierał na wykładanym szlachetnymi kamieniami berle. Na rzeźbionych oparciach i nogach tronu ukazano postaci bóstw i sceny bitewne. Szatę i włosy Zeusa wykonano ze złota, obnażone części ciała z kości słoniowej, tron z drewna cedrowego wykładanego hebanem i szlachetnymi kamieniami. Posąg miał ponad 13 metrów wysokości, a na podłodze celli, przed posągiem umieszczono basen (6.5 m²) wyłożony ciemnym wapieniem i wypełniony oliwą, w którym odbijała się postać boga. Rzeźba stała w świątyni w Olimpii przez ok. 800 lat. Po wprowadzeniu zakazu igrzysk olimpijskich posąg został ok. 420 roku wywieziony do Konstantynopola, gdzie przepadł w pożarze w 475 roku. Natomiast świątynia została spalona z rozkazu cesarza bizantyńskiego Teodozjusza II w 426 roku.

Posąg Zeusa w Olimpii


INTERESUJĄCE FAKTY

Pewnie wielu z Was pamięta wiersz Juliusza Słowackiego pt. "Grób Agamemnona". Ten złowieszczo brzmiący utwór naszego wieszcza powstał w 1839 r. jako fragment pieśni VIII "Podróży do Ziemi Świętej z Neapolu". Inspiracją do jego napisania stał się pobyt Juliusza Słowackiego w budowli, którą wówczas uważano za grobowiec króla Agamemnona - wodza wojsk greckich pod Troją. Późniejsze badania wykazały, że jest to zbudowany w epoce mykeńskiej ok. 1250 roku p.n.e. gigantyczny grobowiec (tolos) zwany skarbcem Atreusza. Wizyta w starozytnej budowli stała się dla Słowackiego okazją do snucia refleksji dotyczących własnej poezji oraz bolesnego rozrachunku z narodem, któremu poeta pragnie uświadomić zarówno przyczyny klęski powstania listopadowego, jak i utraty niepodległości. Gorzkie słowa wieszcza są odzwieciedleniem wyznawnego przez niego romantycznego mesjanizmu. Dzisiaj, z perspektywy czasu można się z tym zgadzać lub nie, ale kiedy siedząc samotnie pod kamienną kopułą odczytałem strofy wiersza

"Niech fantastycznie lutnia nastrojona
Wtóruje myśli posępnej i  ciemnej,
Bom oto wstąpił w grób Agamemnona
I siedzę cichy w kopule podziemnej..."

-poczułem kruchość i ulotność ludzkich dokonań.

Juliusz Słowacki w grobie Agamemnona


CIEKAWE HISTORIE

Urodzony w 1911 roku w Warszawie Jerzy Iwanow-Szajnowicz był harcerzem i sportowcem, a w czasie II wojny światowej agentem brytyjskich i polskich służb specjalnych oraz bohaterem greckiego ruchu oporu. W 1925 zamieszkał w Salonikach kiedy jego matka wyszła ponownie za mąż, za Greka Jannisa Lambrianidisa. We współpracy z greckim ruchem oporu prowadził działalność szpiegowską i sabotażową. Przekazywał dowództwu angielskiemu informacje o niemieckich instalacjach wojskowych w Grecji, ruchach wojsk niemieckich i włoskich oraz konwojach płynących do Afryki Północnej. Grupa Iwanowa zniszczyła lub uszkodziła około 400 samolotów niemieckich i włoskich, sabotując dodatkiem opiłków żelaznych ich silniki, remontowane w zakładach Bracia Maltsinioti w Atenach. Wykorzystując umiejętności pływackie, dzięki pomocy, greckich konspiratorów, Iwanow osobiście minował i niszczył niemieckie okręty podwodne i transportowe w porcie i na redzie. Trzykrotnie ujęty przez gestapo, dwukrotnie zdołał zbiec, lecz w końcu został rozstrzelany po nieudanej próbie ucieczki z miejsca straceń. Spoczął na trzecim cmentarzu dzielnicy Nikea, w Atenach. W 1971 nakręcono film na kanwie wydarzeń z działalności Iwanowa-Szajnowicza w Grecji, pt. "Agent nr 1". W rolę naszego bohatera wcielił się Karol Strasburger.

Jerzy Iwanow-Szajnowicz


Grecja kontynentalna

Kwiecień 2018

Ateny - zmiana warty przed grobem nieznanego żołnierza

Moja wyycieczka do Grecji kontynentalnej była jak podróż w czasie do źródeł europejskiej historii i kultury. To o czym dotychczas tylko czytałem, mogłem zobaczyć na własne oczy. Wyniki przerosły moje najśmielsze oczekiwania, chociaż jak zwykle gonił mnie czas oraz konieczność korzystania z publicznej komunikacji.

Pomimo tych obiektywnych trudności zwiedziłem - moim zdaniem - miejsca, które najbardziej kojarzą się z Grecją antyczną. Niestety, ale moja podróż wypadła w szczycie sezonu turystycznego, co zdecydowanie rzutowało na obniżenie komfortu zwiedzania. Pomimo tego w wielu miejscach udało mi się znaleźć trochę intymności, aby w pełni przeżyć i docenić oglądane zabytki. Czasem nawet, czy to pod wpływem nadmiernej fantazji czy też upału, wydawało mi się, że spaceruję wraz z wielobarwnym tłumem przechodniów po agorze, mijając postaci filozofów czy archontów.


Ateny starożytne


Odeon Agryppy Stoa Attalosa rzeźba Afrodyty marmurowy biust Droga Panatenajska środkowa stoa Bizantyński kościół Świętych Apostołów kapitel zegar wodny grecka agora Świątynia Hefajstosa wewnętrzna kolumnada statua cesarza Hadrian tolos biblioteka Hadriana kolumnada w porządku korynckim kościół typu tetrakoncha kolumnada Chyba się nie zawali brama Ateny Archegetis portyk południowy Wieża Wiatrów Zefir - wiatr zachodni Marmurowa posadzka zegara wodnego wschodni portyk i meczet Fethiye Wieża Wiatrów w głębi Akropol mury obronne Akropolu pomnik zwycięstwa chóru Lizykratesa w Wielkich Dionizjach Odeon Heroda Attyka Beule Gate Propyleje, z lewej piedstał Agryppy panorama miasta w kierunku północno-zachodnim Propyleje Świątynia Ateny Nike kolumna w porządku jońskim Propyleje, wschodnia fasada widok na Areopag z Akropolu sesja zdjęciowa Erechtejon Kariatydy Portyk z Kariatydami Erechtejon, zachodnia fasada baza kolumny inwazja turystów Partenon pamiątkowa fotka Partenon, belkowanie doryckie Partenon, dekoracje frontonu metopa Świątynia Augusta i Romy widok z Belwederu panorama miasta w kierunku zachodnim Sanktuarium Asklepiosa monument chorega Trasyllosa Teatr Dionizosa marmurowy tron Bema Phaidrosa z czasów rzymskich pomnik Meandra Stoa Eumenesa fasada odeonu Heroda Attyki fragment orchestry Muzeum Archeologiczne Złota Maska Agamemnona Posejdon z Artemizjon ostrakon dzielnica Kerameikos Aleja Grobów marmurowy byk grupa klasycznych stel grobowych Święta Droga do Eleuzyny lykeion arystotelesa Łuk Hadriana kolumny Olimpiejonu Świątynia Zeusa Olimpijskiego kapitel koryncki

Ateny to wspaniałe miasto. Jak w soczewce skupia się tutaj dorobek kulturalny starożytnych Greków. Mieszkałem blisko centrum, więc poruszałem się pieszo. W zwiedzaniu nie przeszkodziło mi nawet palące od wszesnych godzin porannych słońce. Przez kolejne dni odwiedziłem grecką i rzymską agorę, olimpiejon, zwiedziłem Muzeum Archeologiczne na sam koniec zostawiając sobie wisienkę na torcie - wzgórze Akropolu.


Ateny współczesne


Meczet Tzistarakis zakupy przy placu Monastiraki Kościół Pantanassa z X w. Kościół Pantanassa z X w. Ulica Areos pamiątki dla turystów Greckie oliwki zmęczone turystki grecka muzyka greckie przysmaki coś dla turystów greckie obwarzanki Kościół Panagia Kapnikarea wejście do świątyni detal architektoniczny flaga grecka warta honorowa przed Grobem Nieznanego Żołnierza ewzoni Plac Syntagma Grób Nieznanego Żołnierza każdym ruchem rządzą sztywne reguły Ewzoni pamiątkowa fotka Ewzona portret własny Mała Metropolia spolia fresk przedstawiający Panagię Konstantyn XI Paleolog Katedra Metropolitalna Zwiastowania Matki Bożej widok z prawej nawy skrzynka na świece adoracja ikony Anafiotika - zaułek u stóp Akropolu śródziemnomorska rezydencja popołudniowa kawa cykladzkie klimaty Cafe Anafiotika pogaduchy stacja metra Monastirion pomnik Temistoklesa marina w Pireusie port w Pireusie Do widzenia Ateny

Stolica Grecji to nie tylko zabytki z czasów greckich i rzymskich. Kiedy myszkowałem wokół ulic Monastiraki i Plaka natknąłem się na wiele przepięknych kościołów bizantyńskich. Niesamowite wrażenie zrobiła na mnie ceremonia zmiany warty przy Grobie Nieznanego Żołnierza. Równie atrakcyjny okazał się Pireus, będący portem starożytnych Aten. Chociaż dzisiaj niewiele pozostało z jego świetności, kiedyś był z nimi połączony Długimi Murami.


Korynt


ruiny świątyni Apollina dorycka świątynia Apollina ruiny świątyni Fontanna Glaukona światynia Oktawii antyczne belkowanie bębny kolumn pozostałości kramów zachodnich kapitel stoa południowa Buleuterion agora bema podwyższenie dla mówców marmurowy słupek Fontanna Pejrene relief przedstawiający wioślarza Droga Lechajońska mlecze Droga Lechajońska kapitel stoa świątynia Apollina rzeźby na dziedzińcu sarkofag Siedmiu przeciw Tebom Rzeźba Jeńca frygijskiego krater do mieszania wina z wodą mury obronne Akrokoryntu główna brama pierwsza linia obrony druga brama kamienna kula tkwiąca w murze druga linia obrony trzecia brama widok z murów dzwon na ścianie kościoła spolia ruiny budynków zamkowych minaret umocnienia na szczycie wzgórza panorama okolicy w kierunku południowym wieża frankońska ruiny zamku pamiątkowa fotka współczesny Korynt Kanał Koryncki przeprawa widok ze starego mostu w kierunku Zatoki Korynckiej kamienna ściana
Miasto Korynt zawsze kojarzyło mi się z Kanałem Korynckim oraz córami Koryntu. Chociaż wspiąłem się na sam szczyt Akrokoryntu, po córach nie było ani śladu. Zastałem tylko ruiny zabudowań i pozostałości murów obronnych. Natomiast łączący Morze Egejskie z Morzem Jońskim Kanał Koryncki okazał się jak najbardziej realny. Rozpoczęty za czasów Nerona, a ukończony dopiero w XIX w. kanał wodny, zrobił na mnie ogromne wrażenie.


Olimpia


Prytaneion Filipejon kolumna jońska martwa natura z kotem świątynia Hery kolumna dorycka fontanna Nimfajon ozdobna misa na wodę metroon kapitel joński skarbiec miasta Sykion zanes grecka inskrypcja sklepiony tunel prowadzący na stadion stadion stadion podium dla sędziów stadion fragment bloku startowego wieńce laurowe dyski z brązu stoa Echo postument statui Nike ruiny świątyni Zeusa dorycka baza pozostałości Swiątyni Zeusa tablica z inskrypcją pozostałości Swiątyni Zeusa pamiątkowa fotka zachodni fronton świątyni Zeusa apollo centaur fronton wschodni świątyni Zeusa termy leonidajon pracownia Fidiasza przestronne wnętrze detale archotektoniczne

Położona w zachodnim Peloponezie starożytna Olimpia przyciąga turystów za sprawą jednego z siedmiu cudów świata oraz miejsca w którym narodziła się idea igrzysk olimpijskich. Po świątynii Zeusa i słynnym ołtarzu z posągiem najwyższego z bogów dłuta Fidiasza, pozostały tylko malownicze ruiny. Przetrwał natomiast stadion olimpijski z V w.p.n.e. dzięki czemu mogłem wystartować ze starożytnych pasów startowych i pobiec sprintem w ... przeszłość.


Mykeny


okolice Mikenes przydrożna kapliczka miejscowość Mykines droga do antycznych Myken Skarbiec Atreusza dromos i wejście do komory grobowej wejście do grobowca sklepienie pozorne wejście do ossuarium zabudowania kupców oliwnyc pamiątkowa fotka pierwsi turyści mury cyklopowe Lwia Brama pamiątkowa fotka płaskorzeźba lwów Wielka rampa spichlerz groby szybowe centrum kultow megaron budynki gospodarcze Brama Północna panorama okolicy zejście do cysterny budynki mieszkalne zabudowania pałacowe mak polny mur parawanowy mur cyklopowy dromos Komora grobowa zespół grobów szybowych rób Klitajmestry opuncja drzewa oliwne

Mykeny do których dotarcie przy pomocy komunikacji publicznej, wymagało nie lada poświęceń, warte były poniesionych trudów. Zarówno Skarbiec Atreusza jak i zabudownia grodu z epoki brązu, nawet dzisiaj sprawiają imponujące wrażenie. W pamięci pozostały mi szczególnie mury cyklopowe oraz Lwia Brama. Dodatkowego smaczku zwiedzaniu dodała informacja, że wykopaliska prowadził tutaj Heinrich Schliemann, niemiecki archeolog-amator, odkrywca Troi.


Delfy


droga do Zatoki Korynckiej malownicze widoki gimnazjon Sanktuarium Ateny Pronaja dorycki tolos tolos belkowanie w porządku doryckim źródło kastelskie sanktuarium Apollina agora rzymska nisza mur w stylu bizantyńskim ołtarz wotywny Święta Droga skarbiec syfnijczyków omfalos Skarbiec Ateńczyków pamiątkowa fotka Skała Sybilli delfickiej Stoa Ateńczyków halos przed kolumną jońską Ołtarz Apollina Świątynia Apollina kolumna wężowa Potidajczyków kolumna Prusjasza II Świątynia Apollina widok z góry na świątynię Apollina teatr pamiątkowa fotka teatr droga do stadionu trójłukowe wejście stadion marmurowa ława panorama okolicy statua Sfinksa relief przedstawiający walkę bogów z gigantami woźnica kwadrygi współczesne Delfy balkon balkon tawerna lunch

Pragnienie poznania przyszłości towarzyszyło ludziom od zarania dziejów. Wyrocznia w Delfach, pochodząca jeszcze z okresu mykeńskiego należała do najsławniejszych w całym antycznym świecie. Grecy uważali nawet sanktuarium za omphalos czyli pępek świata. Położone u stóp Parnasu ruiny antycznego sanktuarium poświęconego Apollinowi i Atenie Pronaja prezentują się najbardziej malowniczo z drogi wiodącej do stadionu.








Wasze komentarze: